سایت دانشگاه ما یه سایت مسخره است که از همون صفحه اولش این مسخرگی احساس می شه! از قسمت ورود به بخش اساتید،کارمند و دانشجو گرفته تا معرفی هیئت علمی و عکس جوونیهای رییس دانشگاه که مثل فیلمهای تاریخی هر آدمی یه کم مزحکه (شایدم مضحکه!).حالا قبل از همه اینا پیدا کردن سامانه مروارید و خوشامدگوییش به دانشگاه می تونه کل ماجرا رو مسخره تر کنه.آخرم که می خوای فراموش کنی این سایت بی معنا رو میگه به امید دیدار.خدا نگهدار...!بعدم که عکس خودتو می بینی و جالبه که کمی از عکس جوونیای رییس داشگاه توی صفحه اول نداره! اسلاید های بی معنی از کلاسهای خارجیها و چیزهایی که ربطی به دانشگاههای مزخرف ما نداره و احتمالن طراح سایت توی گوگل سرچ کرده و عکس تحصیل و دانشگاه گرفته و گذاشته توی سایتی که حس اکسفورد گونه اش عیانه! بخشهای متنوع و عبارت"دانشجوی مورد نظر بدهکار به امور شهریه می باشد" و این ماجرا واسه همه هست وهرچی هم شهریه رو صاف کنی بازم هست و بدهکاری ته نداره! بخشهای متنوع وبی کاربرد که خیلی ها هم ازش استفاده می کنن وباعث شادی همه است که نمره ها رو می ذارن توی سایت و دیگه مجبور نیستیم مثل قدیما بعد از پایان امتحانا هر روز بریم نشگاه و کل پنجره ها رو بگردیم تا بلکه یه نمره پیدا کنیم..امور رفاه و ساعت ورود و خروج؟ وااااای چی می گم؟حالا که چی؟مثلن منظور؟که چی؟ها؟ها؟..هیچی بابا..زده به سرم..می خوام به یه چیزی گیر بدم.یه کاری بکنم.یه حرفی.یه چیزی.اه! لعنت به هیچی! می خوام بگم ولم کن،می خوام ازت دور بشم،از ذهنم بیرونت کنم، اما حتا نمی دونم "چی" هستی که ازت دور بشم...
کتاب می خونم و به کنج پناهگاه با اون ویو می رم و پشت به همه و روبه فراتر از همه...خیلیها هستن که می تونن بیان اما نمی خوام کسی باشه و تنهایی انگار بهتره فعلن....حداقلش اینه که یه راهی در پیش داری و حرفی نیست در طول راه جز ذهنت که درمان پذیر شده!
