یه زمانی یه دوستی که الان استاد بزرگ شطرنج شده بهم میگفت که تو حرکتهات خیلی خوبه و خیلی زود بهترین راهها رو برای رسیدن به پیروزی و خواسته ات پیدا می کنی.راههایی که کمتر به ذهن بقیه می رسه.واسههمین عقب نمی مونی.می گفت آموزش به امثال تو خیلی راحته و دوست داشتنی .اما یه مشکل داری...اونم اینه که گاهی مهره ها رو درست نمی چینی و با اینکه به نظر من می دونی جای هر مهره کجاست اما نمی دونم چرا تغییرش می دی و همین باعث می شه که شاید آخر بازی از اون بازی خوشت نیاد..!هر چند که خلاقیتت توی پیدا کردن مسیر بازی خیلی عالی وبی نظیر بوده!...بعد از اون موقع دیگه کمتر به این جمله ها فکر کرده بودم تا یه اتفاقهایی توی این اواخر منو یاد این حرفای اون دوست انداخت و دیدم آره انگار راست می گفت..اما هنوز همونجوریم که!..نمی دونم شاید دوست دارم همیشه اونجور که مدل خودمه مهره ها رو بچینم و اونجور که خودم فک می کنم درسته، حرکتها رو طرح ریزی کنم..و در پایان هر چیزی که شد و هر نتیجه ای که بدست اومد از این "خود" بودنه و "خودی" حرکت کردنه لذت ببرم...فقط بدیش اینه که هیچ وقت نمی تونم شطرنج بازی کنم، چون نوع چیدن مهره هاشو دوست ندارم و شطرنج "خودم" رو می خوام!
